Πέμπτη, Ιανουαρίου 19, 2006

 

Στους κουλτουριτζήδες - Η μακαρονάδα

Αυτό το τραγούδι μου ήρθε με αφορμή τα περί Ξαρχάκου - Θεοδωράκη - Χατζιδάκι που συζητήθηκαν σε γνωστά και λιγότερο γνωστά μπλογκ.
Αφιερωμένο εξαιρετικά λοιπόν σε όλους τους (γειά σου Ζαμπέτα) κουλτουριτζήδες :)


Στις εκλογές του μέλλοντος εγώ λευκό θα ρίξω
το σπιτικό μου μόνη μου πια λέω να κυβερνήσω.
Τα πιάτα με τους βουλευτές και υπουργούς θα βάλω
κι έτσι θα έχω μάτια μου κουζινικό μεγάλο.
Πια δεν αντέχω αρχηγούς και λόγια μπερδεμένα
ας κάνουνε κυβέρνηση α, χωρίς εμένα.
Κι ας κυβερνήσουν το λαό εάν υπάρχει ακόμα
κι αν δεν τον καταβρόχθισαν κι αυτόν σε κάποιο κόμμα
κι ας λένε τις σοφίες τους μεσ' τη Βουλή και έξω
αυτό το ανέκδοτο παιδιά άλλο δε θα τ' αντέξω.

Ποιός μου δίνει τα κλειδιά της βασιλείας
στα παλάτια των ονείρων μου να μπω
κι απ' τα κύματα της ροζ πολυφωνίας
μεσ' στην άσπρη μου στολή ν' αναδυθώ.

Θα βάλω την καρό ποδιά να φτιάξω μακαρόνια
και με δουλειές του σπιτικού θα φεύγουνε τα χρόνια
και θα με παίρνουνε μαζί σε άλλη γη και τόπους
όπου δεν έχουνε λαό αλλά μονάχα ανθρώπους.
Δεν έχουνε κυβέρνηση ούτε και παρατάξεις
και βλέπεις φάτσες γελαστές όπου και να κοιτάξεις.
Αχ μη με ρωτήσετε αν έχουνε πατρίδα
εγώ σας λέω μόνο αυτά που απ' τη κουζίνα είδα.
Και πόνεσα σα σκέφτηκα τα χάλια μας Ελλάδα
και ήρθε και μου έγινε τέλεια η μακαρονάδα.

(Σταμάτης Σπανουδάκης - Αλκηστη Πρωτοψάλτη)

Comments:
Χμ, ναι... αλλά ο "δικός μας" ο μάγειρας είναι εξόχως πολιτικοποιημένος! :)))
 
Για κάτσε... Το "γνωστό" μπλογκ το ξέρω - το "λιγότερο γνωστό" ποιό είναι;
 
Μή μου τους κύκλους τάρατε :)

(ναι αλλά δεν είναι Θεοδωράκης)
 
Το ένα πάντως είναι το δικό σου :)
 
Το '90 έγραφα σε ένα παλιό προγραμματάκι, το φολξ ράϊτερ αν το ξέρει κανείς, κάτι παρανοϊκά τραγουδάκια συνοδευόμενα κι από σκιτσάκια και καταθέτω ένα με μακαρόνια ελπίζοντας να το βρείτε γευστικό:

ΞΑΑΑΠΛΕΣ!

Διπλοτριπλοκλειδώθηκε,
ξάπλωσε και τεντώθηκε,
αγγίζει το σεντόνι,
επί τέλους, μόνη!

Διπλοτριπλοκλειδώθηκε,
ξάπλωσε και τεντώθηκε,
του φεύγει πιά ο πόνος,
επί τέλους, μόνος!

Διπλοτριπλοκλειδωμένοι,
στο κρεββάτι ξαπλωμένοι,
στ' άσπρα τα λινά σεντόνια,
τρώνε μακαρόνια!

(για κάτι πολιτικό ήταν γραμμένο αλλά δε θυμάμαι πια)
 
Δημοσίευση σχολίου



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?