Κυριακή, Δεκεμβρίου 18, 2005

 

Avanti - Βενζινάδικο

Για την Avanti ήθελα έναν εύθυμο σκοπό, αλλά να κρύβει λίγη μελαγχολία, έναν πόνο ίσως. Δεν μου ερχόταν τίποτα σε καλοσυσκευασμένο μαύρο (λιγότερο) χιούμορ (περισσότερο), έτσι που να της πηγαίνει, οπότε επέλεξα ένα πολύ ωραίο κομμάτι που ελπίζω οτι πλησιάζει αρκετά: το Βενζινάδικο με την Αλκηστη Πρωτοψάλτη (στίχοι Λίνας Νικολακοπούλου).
Από τα αγαπημένα μου, μιας και προέκυψε.

Να μπορούσα στα σύννεφα να 'χα 'γώ βενζινάδικο
στο κενό να κινδύνευα για τ' αστέρι μου τ' άδικο.
Οι καρδιές παλιοσίδερα σ’ ένα σώμα κατάδικο.

Φέρτε μου ποτήρια και σπάστε το γυαλί
Κόφτε το φιλί να πίνω να μεθώ.
Που όλα τα χατίρια μου τ' άργησες πολύ
κι έφυγα η τρελή ψηλά στον ουρανό.

Να λησμονήσω μπορεί στον κόσμο πάλι να φτάνω
Είμαι φορτίο βαρύ για τον καιρό τον τσιγγάνο.
Φωτιές καρδιές παλιοσίδερα κι ένας Θεός πάν' απ' τ' άδικο
Ασε με 'μένα στα σύννεφα σ' ένα παλιό βενζινάδικο.

Να μπορούσα στα σύννεφα την ψυχή μου ν' ανέβαζα
Μ' αστραπές να γαλήνευα τα παράπονα που έβαζα
στο μυαλό μου κι αρχίναγα κι απ' την λύπη διασκέδαζα.

Φέρτε μου ποτήρια και σπάστε το γυαλί
Κόφτε το φιλί να πίνω να μεθώ.
Που όλα τα χατίρια μου τ' άργησες πολύ
κι έφυγα η τρελή ψηλά στον ουρανό.

Comments:
Στον Alombar και στις "αφιερώσεις" του
(Θέλω όμως να το κάνεις ποστ)
Είν' αρρώστια τα τραγούδια
(Ξαρχάκος Σταύρος/Ελευθερίου Μάνος)

Ειν' αρρώστια τα τραγούδια π' αγαπάς να λέω

αναμμένο καρβουνάκι που κρατώ και κλαίω

Είν' αρρώστια τα τραγούδια τι θαρρείς
βρες αγάπες άλλες φως μου να χαρείς
Τα τραγούδια που έχουν αίμα και καρδιά
είν' αρρώστια που δε γίνεται καλά

Αφορμές μου δίνεις πάντα και σκοπούς ν' αρχίζω
μα για ξένες υποσχέσεις που μιλούν στραγγίζω

Είν' αρρώστια τα τραγούδια τι θαρρείς
βρες αγάπες άλλες φως μου να χαρείς
Τα τραγούδια που έχουν αίμα και καρδιά
είν' αρρώστια που δε γίνεται καλά

Σαν το σπίρτο που έχει πέσει στο ξερό χορτάρι
είν' εκείνα τα τραγούδια που μας έχουν πάρει

Είν' αρρώστια τα τραγούδια τι θαρρείς
βρες αγάπες άλλες φως μου να χαρείς
Τα τραγούδια που έχουν αίμα και καρδιά
είν' αρρώστια που δε γίνεται καλά
 
Οπως λέγαμε και τότε "ευχαριστούμε και ανταποδίδουμε" :)
Για να πώ κι ένα μυστικό (ο κόσμος τό 'χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι): μετά από κάποια ώρα, κοντά στις 2 συνήθως, το τηλέφωνο ήταν διαρκώς απασχολημένο. Κάποια ψυχή θα έπαιρνε και κάποιος από εμάς θα δεχόταν (συνήθως) ή θα έκανε (σπανιότερα) ερωτική εξομολόγηση για ώρα (ή ώρες). Αν μας έβλεπαν βέβαια, ειδικά στα χάλια που είχαμε εκεί, θα άλλαζαν γνώμη :)
 
Δημοσίευση σχολίου



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?